Untitled Document
Untitled Document
Untitled Document
หลักวิธีอนุรักษ์สัตว์ป่า และวิธีการ
 
4.การลดจำนวนลงหรือสูญพันธุ์จากสารพิษ เนื่องจากมนุษย์มีการเพาะปลูกโดยใช้สารเคมีเพื่อจะเพิ่ม ผลผลิตและกำจัดศัตรูพืช หรือกรณีของเหมืองแร่ที่สารพวกโลหะหนักปนเปื้อนลงแหล่งน้ำ เมื่อสัตว์ป่า ได้รับสารเคมีต่าง ๆ เหล่านี้อาจจะส่งผลเฉียบพลันคือการตาย หากได้รับในปริมาณที่มากจะมีการ สะสมในตัวสัตว์และถ่ายทอดความผิดปกติิทาง
พันธุกรรมไปยังลูกหลานได้ 5.การลดจำนวนลงหรือสูญพันธุ์จากการนำสัตว์อื่นมาทดแทน การนำสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ต่างพื้นที่
ี่กันไปไว้ ในพื้นที่จะทำให้เกิดปัญหาอันเนื่องจากการแย่งอาหาร ที่อยู่ และสามารถถ่ายทอดโรคสู่กันได้ ดังกรณ์ที่เคยเกิดขึ้น
ในออสเตรเลียที่นำพันธุ์ปลาเทร้าจากยุโรปมาปล่อยลงในแหล่งน้ำธรรมชาติเพื่อใช้เป็นอาหาร แต่มีผลทำให้ปลาพื้นเมืองเดิม
สูญพันธุ์ไป เนื่องจากหาอาหารและขยายพันธุ์สู้ปลาเทร้าไม่ได้6.การลดจำนวนลงหรือสูญพันธุ์จากการใช้อาหารได้จำกัด
    สัตว์หลายชนิดจะมีการปรับตัวให้สามารถกิน อาหารได้หลากหลายเพื่อป้องกันความอดอยาก แต่ก็มีสัตว์บางชนิดที่กินอาหาร
ได้น้อยชนิด หากขาด แหล่งอาหารนั้นก็ไม่สามารถปรับตัวและต้องตายไป เช่น หมีแพนด้าซึ่งจะกินไผ่เฉพาะในพื้นที่เท่านั้น หากปราศจากแหล่งอาหารดังกล่าวก็จะตายลง โดยไม่สามารถกินอาหารอื่นทดแทนได้
การอนุรักษ์สัตว์ป่า มีหลักและวิธีการดังต่อไปนี้
1.อนุรักษ์แหล่งอาศัย
1.1 ประกาศเป็นพื้นที่อนุรักษ์ ซึ่งได้แก่ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า (Wildlife sanctuary) เป็นพื้นที่ที่กำหนดไว้ให้สัตว์ป่าอาศัยและขยายพันธุ์ได้อย่างปลอดภัย เขตที่ได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นแห่งแรกของไทยคือ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสลักพระ จ.กาญจนบุรี เมื่อ พ.ศ. 2508 ปัจจุบันมี 41 แห่ง เนื้อที่ 18,900,000 ไร่ เช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสาละวิน จ. แม่ฮ่องสอน ดอยเชียงดาว จ.เชียงใหม่ ดอยผาช้าง จ. พะเยาและจ. น่าน ดอยหลวง จ. แพร่ แม่กลอง-อุ้มผาง จ. ตาก ห้วยขาแข้ง จ. อุทัยธานีและจ. ตาก ทุ่งใหญ่นเรศวร จ. กาญจนบุรีและจ. ตาก ภูวัว จ. หนองคาย ภูสีฐาน จ. มุกดาหารและจ. กาฬสินธุ์ ยอดโดม จ. อุบลราชธานี เขาพนมดงรัก จ. ศรีสะเกษ ภูเขียว จ. ชัยภูมิ ซับลังกา จ. ลพบุรี เขาอ่างฤาไน จ. ฉะเชิงเทรา เขาสอยดาว จ. จันทบุรี เขาเขียว จ. ชลบุรี คลองนาคา จ. ระนอง คลองแสง จ. สุราษฎร์ธานี คลองพญา จ. กระบี่ เขาบรรทัด จ. ตรัง จ. พัทลุง และจ. สตูล โตนงาช้าง จ. สงขลาและจ. สตูล และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จ. นราธิวาส เป็นต้น
 
Untitled Document
        ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าจะห้ามล่าสัตว์ป่าสงวนหรือสัตว์ป่าคุ้มครองหรือเก็บหรือทำอันตรายไข่หรือรัง นอกจากนี้จะทำเพื่อการศึกษาหรือวิจัยทางวิชาการ โดยได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมป่าไม้ ห้ามยึดถือหรือครอบครองที่ดินหรือปลูกสิ่งปลูกสร้าง ตัดโค่น แผ้วถาง หรือทำลายต้นไม้ ห้ามขุดหาแร่ ดิน หิน หรือเลี้ยงสัตว์ ห้ามเปลี่ยนแปลงทางน้ำ ตลอดจนทำให้น้ำในแหล่งน้ำเหือดแห้ง เพื่อเป็นการรักษาความหลากหลายทางชีวภาพ (biodiversity)
เขตห้ามล่าสัตว์ป่า (Non-hunting area) คือ พื้นที่ที่กำหนดขึ้นเพื่ออนุรักษ์สัตว์ป่าบางชนิดตามประกาศของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ซึ่งส่วนใหญ่ ได้แก่ นกน้ำ เขตห้ามล่าสัตว์ป่าแห่งแรกของไทย คือ เขตห้ามล่าสัตว์ทะเลน้อย พื้นที่ติดต่อระหว่าง จ. พัทลุง จ. นครศรีธรรมราช และจ. สงขลา ปัจจุบันมี 48 แห่ง เนื้อที่ 2,606,814 ไร่ ได้แก่ เขตห้ามล่าสัตว์ป่าดอยสุเทพ จ. เชียงใหม่ เขาหน้าผาตั้ง จ. อุตรดิตถ์ เขาค้อ จ. เพชรบูรณ์ บึงบอระเพ็ด จ.นครสวรรค์ และเขตห้ามล่าสัตว์ป่าบางพระ จ. ชลบุรี เป็นต้น
อุทยานสัตว์ป่า (Wildlife park) จัดในลักษณะซาฟารีเพื่อให้เป็นที่อยู่อันปลอดภัยของสัตว์ เป็นแหล่งท่องเที่ยว เพื่อศึกษาวิจัยและขยายพันธุ์ก่อนจะปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ มีอยู่ 2 แห่ง คือ อุทยานสัตว์ป่าลำปาว จ. กาฬสินธุ์ และอุทยานสัตว์ป่าเขาพระแทว จ. ภูเก็ต พื้นที่รวมกัน 15,345 ไร่
พื้นที่มรดกโลก (World heritage) เพื่ออนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและมรดกทางวัฒนธรรมที่มีความโดดเด่นเป็นพิเศษซึ่งได้รับความเห็นชอบ และประกาศโดย UNESCO มรดกโลกทางป่าไม้และสัตว์ป่าของไทยมีแห่งเดียว คือ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ทุ่งใหญ่นเรศวร ซึ่งเป็นพื้นที่ติดต่อของ จ. อุทัยธานี จ. กาญจนบุรี และ จ. ตาก
Untitled Document

ท่านอยู่หน้า 9
Untitled Document
Untitled Document


สถิติคนเข้าเว็บไซต์ View My Stats
สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537